Εκείνο που τόσο εύστοχα διατύπωσε ο Μικρασιάτης νομπελίστας ποιητής, Γιώργος Σεφέρης, ότι «η μνήμη όπου και να την αγγίξεις πονεί» βρίσκει αντανάκλαση στο βιβλίο «Φωνές και μνήμες Μικρασίας και Κύπρου. Δεν σβήνουν, δεν λησμονούνται» (σε έρευνα, συγγραφή και επιμέλεια Χρύσανθου Χρυσάνθου, συντονισμό Σταύρου Παπαγεωργίου, έκδοση της «Τετρακτύς φιλμς» με τη χορηγία της Άννας Τοσούνογλου - Χριστοφή, προέδρου και ιδρύτριας του Ιδρύματος Αναστάση και Ευφροσύνης Τοσούνογλου, 2026).
Το βιβλίο περιέχει πλούσιο πρωτογενές υλικό, ντοκουμέντα, μαρτυρίες, φωτογραφίες που τεκμηριώνουν τις μακραίωνες ιστορικές σχέσεις της Κύπρου με τη Μικρά Ασία και κυρίως τη συμβολή της Κύπρου στην περίθαλψη Μικρασιατών προσφύγων, το 1922, καθώς επίσης πριν και μετά τη μικρασιατική καταστροφή.
Με το βιβλίο αυτό έρχονται στο φως άγνωστες πτυχές, όπως οι υιοθεσίες Κυπριόπουλων από Μικρασιάτικες οικογένειες, οι μικτοί γάμοι, η συμβολή Κυπρίων στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη ελληνικών πληθυσμών στη Μικρά Ασία, αλλά και τη συμβολή Μικρασιατών στην κοινωνική πρόοδο της Κύπρου, οι υιοθεσίες ορφανών και ασυνόδευτων Μικρασιατών παιδιών προσφύγων που βρήκαν καταφύγιο στο νησί και πολλά άλλα.